A pobreza infantil en Galicia: avances e desafíos pendentes

A situación da infancia e adolescencia en Galicia presenta luces e sombras no que respecta á pobreza e á exclusión social. Segundo os últimos datos analizados pola Plataforma de Infancia, a comunidade autónoma mantense entre as que rexistran mellores indicadores do Estado, aínda que a evolución recente invita á reflexión e á acción.

No ano 2024, a taxa de pobreza infantil reduciuse de maneira significativa, situándose moi por debaixo da media estatal. Ademais, Galicia converteuse na comunidade con menor taxa de pobreza severa entre nenos, nenas e adolescentes. Con todo, estas cifras non deben ocultar unha realidade preocupante: arredor de 48.000 nenos, nenas e adolescentes seguían vivindo en situación de pobreza e case un de cada cinco residía en fogares con moitas dificultades para chegar a fin de mes.

A pobreza infantil non depende unicamente dos ingresos económicos. O acceso a un emprego estable por parte das familias resulta fundamental para garantir o benestar da infancia e adolescencia, xa que contribúe a reducir a incerteza económica e favorece un ambiente máis seguro e saudable para o seu desenvolvemento.

Do mesmo xeito, contar cunha vivenda digna é un elemento esencial para evitar situacións de vulnerabilidade e ofrecer oportunidades en igualdade de condicións. Outro dos retos pendentes é a carencia material severa. Aínda que Galicia mellorou os seus indicadores, preto de 17.000 nenos, nenas e adolescentes seguen sen poder acceder con normalidade a necesidades básicas como unha alimentación adecuada, unha temperatura confortable no fogar ou a capacidade de afrontar gastos imprevistos.

Esta situación evidencia a importancia de reforzar as políticas de protección social, mellorando prestacións como a RISGA e garantindo unha coordinación efectiva co Ingreso Mínimo Vital.

Investir na infancia é investir no futuro da sociedade. Por iso, resulta imprescindible continuar impulsando medidas que garantan ingresos suficientes, emprego de calidade, acceso á vivenda e unha protección social eficaz, para que ningún neno, nena ou adolescente vexa limitadas as súas oportunidades polo contexto económico no que medra.