A transformación dixital está a cambiar a forma na que aprendemos, nos comunicamos e accedemos a servizos básicos. Porén, non todas as persoas teñen as mesmas oportunidades para participar desta realidade. No caso da infancia e adolescencia do rural galego, a fenda dixital continúa sendo un importante factor de desigualdade.

Segundo o estudo Rapaciñ@s Dixitais de OSIMGA (2023), o 87,5 % dos nenos, nenas e adolescentes do rural empregaron dispositivos dixitais nos tres meses anteriores á enquisa. Ademais, o uso de internet e do teléfono móbil é lixeiramente superior ao rexistrado nas zonas urbanas. Esta situación está relacionada coa necesidade de recorrer ao móbil como alternativa ante as limitacións das conexións fixas nalgunhas áreas rurais.

Aínda que nos últimos anos se produciron avances significativos na conectividade dos fogares rurais, persisten diferenzas importantes respecto ao resto do territorio galego. O acceso á internet nos concellos máis pequenos continúa por debaixo da media autonómica, e a cobertura de fibra óptica presenta importantes carencias, especialmente nas provincias de Lugo e Ourense.

Esta realidade dificulta o acceso en igualdade de condicións á educación en liña, aos recursos formativos, ao lecer dixital e a outros servizos fundamentais para o desenvolvemento persoal e social da infancia e adolescencia.

Nun contexto no que as competencias dixitais son cada vez máis necesarias, resulta fundamental garantir unha conectividade de calidade en todo o territorio. Isto implica mellorar as infraestruturas tecnolóxicas, ampliar a cobertura de banda ancha e promover programas de formación dixital dirixidos ás familias, así como aos nenos, nenas e adolescentes das zonas rurais.

Reducir a fenda dixital non é só unha cuestión tecnolóxica, senón tamén de equidade. Garantir que todos os nenos, nenas e adolescentes, independentemente do lugar no que vivan, poidan acceder ás mesmas oportunidades dixitais é un paso imprescindible para construír unha sociedade máis inclusiva e cohesionada.